|
Εθνικός Δρυμός | Πανίδα και περιπατητές | Ζαγόρι | Ιωάννινα | Πρακτικές πληροφορίες
Η Πίνδος είναι μια επιμήκης αλυσίδα βουνών, που τρέχει Νοτιοδυτκά προς νοτιοανατολικά, στα βορειοδυτικά της Ελλάδας.
Σχηματίζει ένα φυσικό φράγμα μεταξύ της Ηπείρου (δυτικά) και της Μακεδονίας - Θεσσαλίας (ανατολικά). Τα Ιωάννινα είναι η κεντρική πόλη, όπου και οι δυό μεγάλες οδοί, Κόνιτσα-Αλβανία και Μακεδονία, και Μέτσοβο-Καλαμπάκα and Μετέωρα. Τα σύνορα της Πίνδου στην Αλβανία βρίσκονται προς βορράν.
Κλικ για Πανοραμική 3 Εθνικοί Δρυμοί Οπως φαίνεται στον γενικό χάρτη υπάρχουν δύο φυσικά καταφύγια στην Βόρειο Πίνδο. Βόρεια των Ιωαννίνων υπάρχει ο Εθνικός Δρυμός του Βίκου-Αώου. Πρόκειται για διάσημο Δρυμό λόγω του Φαραγγιού του Βίκου, ένα από τα βαθύτερα της Ευρώπης. Η Αστράκα, στα ανατολικά, βλέπει σ' αυτό το βάθος. Απ' την άλλη μεριά ξεκινά η κοιλάδα, η οποία μακρύτερα ανατολικά ανεβαίνει στην απότομη πλεγιά της Τύμφης, που βρίσκεται εξαιρετικά ψηλά πάνω από τον ποταμό Αώο. Η ψηλότερη κορφή της Τύμφης είναι η Γκαμήλα (2497 μ), με μιά εξαιρετική θέα προς τον Αώο και τον Σμόλικα (2637 μ), το 2ο ψηλότερο βουνό της Ελλάδας (ο Όλυμπος είναι 2917 μ). Η Τύμφη, καθώς και ο Σμόλικας, έχουν μια λίμνη στα υψίπεδά τους, την Δρακόλιμνη. Πανίδα - περιπατητές
Αυτό είναι το τμήμα της χώρας όπου περιπλανηθήκαμε, μεταξύ του Φαραγγιού του Αώου (βόρεια) , των βουνών Μιτσικέλι (νότια) ξκαι των οδών Ιωαννίνων-Μετσόβου και Ιωαννίνων - Καρδίτσας. Σ' αυτήν την ήρεμη, απομονωμένη περιοχή, πολλά χωριά συνδέονται μεταξύ τους με παλιά αγροτικά μονοπάτια. Κατά την διάρκεια του χειμώνα πολλά χωριά απομονώνονται από τον έξω κόμσο λόγω του χιονιού. Χωριά όπως το Μικρό Πάπινγκο και το Τσεπέλοβο έχουν διατηρήσει τον δικό τους χαρακτήρα, με τα σπίτια φτιαγμένα από πέτρες. Παλιές τοξωτές γέφυρες από την περίοδο της Τουρκοκρατίας βρίσκονταιν κοντά στην Κύπη και την Βωβούσα. Η Βωβούσα είναι το μόνο χωριό κοντά στον Αώο και ακόμη το μόνο που δεν απομονώνεται τον χειμώνα από το χιόνι. Το Βραδέτο είναι το ψηλότερο χωριό (1340 μ), ένα τυπικό καλοκαιρινό θέρετρο για την κοινωνία των βοσκών. Το κοντινό χωριό Μπελοί δίνει μια υπέροχη θέα προς το Φαράγγι του Βίκου. Κατα την διάρκεια του χειμώνα είναι σχεδόν εγκαταλελειμένο, όπως και τα άλλα απομονωμένα χωριά. Εντούτοις, ο τουρισμός εμφανίζεται εδώ όλο και πειρσσότερο. Πολλοί Ελληνες από τις πόλεις έχουν εδώ την θερινή κατοικία τους. Από τα Ιωάννινα υπάρχει καλή, αλλά όχι συχνή, συγκοινωνία προς όλα τα χωριά. Μέσα και γύρω από το Φαράγγι του Βίκου εμφανίζοντια πολλοί εκδρομείς, πράγμα που οδηγεί σε πολλά νέα εστιατόρια και ταβέρνες στο Μονοδένδρι και το Μεγάλο Πάπινγκο. Τα δασικά μονοπάτια έγιναν ευρείς ασφάλτινοι δρόμοι. Το Μεγάλο Πάπινγκο είναι πιθανόνο το πλαιότερο χωριό, και αναφέρεται στα Βυζαντικά έγγραφα. Μαζί με το κοντινό Μικρό Πάπινγκο, είναι μια πολύ καλή αρχή για το ταξίδι μας, με καλά μέρη για να κοιμηθούμε, που είναι όμως λίγο ακριβά.
Τα Ιωάννινα βρίσκονται σε υψόμετρο 480 μ κοντά στην λίμνη Παμβώτιδα, την μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού, στους πρόποδες του Μιτσικέλι. Η Πίνδος είναι επίσης υδροκρίτης, έτσι ώστε ογκώδεις καταρράκτες να πέφτουν στην περιοχή κοντά στα Ιωάννινα σε μεγάλο βαθμό. Το παλαιότερο τμήμα των Ιωαννίνων είναι η απλιά πόλη, με γραφικούς δρόμους και παλιά σπίτια, τοποθετημένα σε μιά χερσόνησο στην λίμνη. Εννοείται ότι η ιστορία αυτών των πολύπλοκων μερών χρονολογείται από το 500 π.Χ, αλλά αναφέροντια σε έγγραφα μόνον κατά το 1020 μ.Χ. Το 1453 οι Τούρκοι τα κατέλαβαν (μέχρι το 1913), και πολλά πράγματα είναι εμφανή από εκείνη την κατάληψη. Υπάρχουν πολλά ιστορικά στοιχεία άξια να δεί κανείς, όπως τα τζαμιά και τα παλάτια, τα μοναστήρια και τα φρούρια της Βυζαντινής περιόδου. Το αρχαιολογικό μουσείο αξίζει τον κόπο να το δείτε. Γύρω από την παλιά πόλη υπάρχει μια όμορφη λεωφόρος, με σκιερά πλατάνια κατά μήκος της λίμνης.
Πρακτικές πληροφορίες
© Copyright Jaap van der Veen 2000 - All rights reserved |