Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης (Ε.Ο.Ο.Α.) logo
Διοικητικά στοιχεία
Σκοποί - Δραστηριότητες
2001: Νέο Διοικητικό Συμβούλιο
Καταφύγια ΕΟΟΑ
Η Ιστορία της ΕΟΟΑ
Αρχείο: Στιγμιότυπα από το 1998
Αρχείο αποστολών
Αρχείο αγώνων
Αρχείο Π.Α.Σ. και βαλκανιάδων
Αρχείο Π.Ο.Σ
Αρχείο συνεδρίων
Επεξηγήσεις όρων


Επεξήγηση Όρων - Εννοιών

Ορειβασία (mountaineering), με τη γενική έννοια, είναι η ανάβαση στα βουνά, είτε χαμηλά, είτε ψηλά. Αλλά, λέγοντας ανάβαση εννοούμε την κοπιαστική, πολύωρη ή πολυήμερη πορεία και σκαρφάλωμα που κάνουμε, ντυμένοι κατάλληλα (ειδικά) και φορτωμένοι με σακίδιο και άλλα ορειβατικά υλικά, με σκοπό να «κατακτήσουμε» ένα βουνό, είτε ανεβαίνοντας μία κορυφή του (περπατώντας ή αναρριχώμενοι), είτε διασχίζοντάς το (με τα πόδια ή και με ορειβατικά σκι). Ο όγκος, το ύψος και η μορφολογία του βουνού, οι κλιματολογικές συνθήκες (χιόνι - πάγος) που επικρατούν κατά την ανάβαση ή τη διάσχισή του, καθώς και το είδος της ανθρώπινης δράσης, είναι στοιχεία και κριτήρια που διαφοροποιούν τη γενική έννοια της ορειβασίας και επιτρέπουν (επιβάλλουν) τη διάκριση και τη διαίρεσή της σε απλή ορειβασία (αναβάσεις - ορεινή πεζοπορία), δύσκολη ορειβασία (αναρρίχηση βράχου - αλπινισμός) και αναβάσεις υπερυψηλών βουνών (ιμαλαϊσμός).

Απλή ορειβασία χαρακτηρίζεται η ανάβαση σε οποιοδήποτε μέσο ή ψηλό βουνό ή η διάσχιση και κατάβασή του, από μέρη όμως που γενικά χαρακτηρίζονται βατά και δεν απαιτούν για την ανάβασή τους ή το πέρασμά τους ή την κατάβασή τους, ειδικές γνώσεις, τεχνικές και σύνεργα. Το είδος αυτό της ορειβασίας συνηθίζεται να λέγεται ορεινή πεζοπορία. Ο όρος αυτός όμως είναι ελλιπής, γιατί δεν χαρακτηρίζει σωστά το σύνολο της δράσης που απαιτεί η απλή ορειβασία η οποία περιέχει την έννοια της ανάβασης, που βέβαια δεν υπονοεί καθόλου η ορεινή πεζοπορία, στην οποία, κατά γενική ομολογία κυριαρχεί ή έννοια της πεζοπορίας πάνω στο βουνό. Δηλαδή η ορεινή πεζοπορία είναι τμήμα της απλής ορειβασίας. Έτσι την ανάβαση σε ένα βουνό είναι πιο σωστό να τη χαρακτηρίζουμε απλή ορειβασία ή ανάβαση (ascent) στο τάδε βουνό, ενώ τη διάσχισή του ή την περιπλάνηση πάνω σε αυτό ή και το κατέβασμά του (και μόνον αυτά) μπορούμε να τα χαρακτηρίζουμε και ορεινή πεζοπορία (mountain hiking).

Δύσκολη ορειβασία χαρακτηρίζεται η ανάβαση και η διάσχιση κάθε μέσου ή ψηλού βουνού, από διαδρομές όμως που παρουσιάζουν ορισμένου είδους δυσκολίες και αναγκαστικά απαιτούν ειδική τεχνική και όργανα. Επειδή όμως ο όρος δύσκολη ορειβασία είναι γενικός, επιβάλλεται να χαρακτηρίζουμε τις εκάστοτε ορειβατικές δραστηριότητες, λόγω των μεγάλων διαφορών που παρουσιάζουν τα στοιχεία που τη χαρακτηρίζουν (βουνά, πεδίο, κλιματολογικές συνθήκες, είδος ανθρώπινης δράσης), σε αναρρίχηση βράχου και σε αλπινισμό.Αναρρίχηση (climbing) ή αναρρίχηση βράχου (rock climbing) χαρακτηρίζεται το σκαρφάλωμα, με καλοκαιρινές συνθήκες (με χειμερινές συνθήκες χαρακτηρίζεται αλπινισμός), σε οποιαδήποτε κορυφή βουνού, που γίνεται όμως από την απόκρημνη πλευρά της (ορθοπλαγιά) και που αναγκαστικά εφαρμόζεται η αναρριχητική τεχνική (μικρού ή μεγάλου βαθμού δυσκολίας) και απαιτείται η χρήση διαφόρων βοηθητικών οργάνων (καρφιά, καρυδάκια, σχοινιά, καραμπίνερ κ.ά.). Η αναρρίχηση διακρίνεται σε ελεύθερη και σε τεχνητή αναρρίχηση. Ελεύθερη αναρρίχηση (free climbing) είναι η αναρρίχηση που γίνεται με φυσικές κινήσεις, όπου ο αναρριχητής εκμεταλλεύεται το φυσικό ανάγλυφο του βράχου για την προώθησή του, δηλαδή τα πιασίματα και τα πατήματα που του προσφέρει η ορθοπλαγιά. Τα αναρριχητικά όργανα (καρφιά, σχοινί, καραμπίνερ κ.ά.) χρησιμοποιούνται μόνο για ασφάλεια και όχι για κίνηση. Ένα είδος ελεύθερης αναρρίχησης είναι η αναρρίχηση μεγάλου βαθμού δυσκολίας που γίνεται χωρίς σχοινί σε μικρού ύψους βράχια και λέγεται bouldering.

Τεχνητή αναρρίχηση (artificial climbing) είναι η αναρρίχηση που γίνεται με τη βοήθεια των αναρριχητικών οργάνων (καρφιά, σχοινί, καραμπίνερ, καρυδάκια, σκαλίτσες, τρυπάνια κ.ά.), τα οποία χρησιμοποιούνται εκτός από την ασφάλεια, και για την προώθηση ή κίνηση του αναρριχητή, δηλαδή χρησιμοποιεί, εκτός των φυσικών ανωμαλιών του βράχου, τεχνητά πιασίματα και πατήματα.Αλπινισμός (alpinism) βασικά είναι η ανάβαση και η αναρρίχηση στις Άλπεις, αλλά έχει καθιερωθεί να χαρακτηρίζεται αλπινισμός και η ανάβαση και η διάσχιση (πεζοπορία - αναρρίχηση - ορειβατικό σκι) κάθε μέσου ή ψηλού βουνού (που το ύψος του όμως δεν υπερβαίνει το ύψος των Άλπεων ή έστω το ύψος εκείνο στο οποίο συνήθως εμφανίζονται έντονα τα συμπτώματα της ασθένειας των βουνών), με ιδιαίτερα δύσκολες μορφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες και για την οποία ανάβαση ή διάσχιση απαιτούνται ειδικές γνώσεις και σύνεργα και υποχρεωτικά εφαρμόζεται ή η τεχνική πάγου - παγωμένου χιονιού (χρήση κραμπόν και πιολέ, δέσιμο σε σχοινοσυντροφιά, χρήση ορειβατικών σκι κ.ά.) ή η τεχνική της μικτής αναρρίχησης βράχου - πάγου (μικρού ή μεγάλου βαθμού δυσκολίας) και με χρήση διαφόρων βοηθητικών οργάνων (καρφιά, σχοινιά, καραμπίνερ, μαρτό κ.ά.)

Ιμαλαϊσμός (himalayism) χαρακτηρίζεται η ανάβαση οποιουδήποτε υπερυψηλού βουνού (συνήθως πάνω από 7.000μ.), που παρουσιάζει υπέρτατης δυσκολίας μορφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες και για την οποία ανάβαση απαιτούνται, εκτός από την άριστη γνώση και εφαρμογή της αλπινιστικής τεχνικής και ιδιαίτερες δυνατότητες του ανθρώπινου οργανισμού, λόγω του μεγάλου υψομέτρου (χωρίς αυτές δεν γίνεται η ανάβαση, όσο καλός και εάν είναι ο ορειβάτης από άποψη τεχνικής).

Συνήθη συστήματα βαθμολόγησης των διαδρομών

Αναρρίχηση βράχουΜικτή αναρρίχηση βράχου - πάγου (αλπινισμός)
IΕύκοληF
IIΛίγο ΔύσκοληPD
IIIΜέτρια ΔύσκοληAD
IVΔύσκοληD
VΠολύ ΔύσκοληTD
VIΕξαιρετικά Δύσκολη1ED1
VIIΕξαιρετικά Δύσκολη 2ED2
VIII

 

 

IX

 

 

X

 

 

XI

 

 

Για τεχνητή αναρρίχηση : Α0 - Α1 - Α2 - Α3 - Α4 - Α5 - Α6

Αγωνιστική αναρρίχηση (competition climbing) είναι η αναρρίχηση σε τεχνητές πίστες ορισμένων διαστάσεων, σε κλειστό ή ανοικτό χώρο, που αναπαριστούν το φυσικό ανάγλυφο του βράχου. Οι πίστες αυτές έχουν επίπεδες επιφάνειες, δίεδρα, γωνίες και αρνητικές κλίσεις, ενώ υπάρχουν τεχνητά πιασίματα που μπορούν να τοποθετηθούν σε διάφορα σημεία της πίστας δυσκολεύοντας τη διαδρομή του αγώνα. Πρώτος ανακηρύσσεται όποιος φθάσει το ψηλότερο σημείο της πίστας, ενώ τώρα τελευταία στο εξωτερικό λαμβάνεται υπόψη και η ταχύτητα αναρρίχησης (χρόνος).

Ορειβατικό σκι (mountaineering ski) είναι η τέχνη του να κινείται κάποιος σε χιονισμένες πλαγιές βουνών και με ένα ζευγάρι σκι. Είναι συνδυασμός σκι κατάβασης και σκι αντοχής. Το αγωνιστικό ορειβατικό σκι είναι καθαρό άθλημα, με την έννοια ότι για τη διεξαγωγή αγώνων δεν απαιτούνται εγκαταστάσεις στο βουνό, γιατί οι διαδρομές γίνονται σε διάφορα πεδία του φυσικού ανάγλυφου. Οι αθλητές αγωνίζονται, είτε μόνοι τους, είτε σε ζευγάρια, σε οριοθετημένες διαδρομές που περιλαμβάνουν πλήθος δυσκολιών, τόσο χιονοδρομίας, όσο και αλπινισμού, αναρρίχησης, αντοχής κ.ά. Νικητής ή νικήτρια ομάδα (2 άτομα) αναδεικνύεται όποιος έχει καλύτερο χρόνο και λιγότερες ποινές που πιθανόν να πάρει κατά τη διάρκεια του αγώνα.

(συγκέντρωση στοιχείων - συγγραφή : Νίκος Νέζης - Γεν. Γραμματέας Ε.Ο.Ο.Α.)




© Copyright Oreivatein 1997-2017 - All rights reserved